Koroner arter bypass greft yapılan hastaların fizyoterapi beklentileri ve kaygı düzeylerinin incelenmesi

Abstract

Bu çalışma, Koroner Arter Bypass Greft (KABG) ameliyatı olan hastaların hayatına anlam veren beklentileri, amaçları, kaygı ve endişelerinin fizyoterapistin beklentileriyle uyum içinde olup olmadığını incelemek amacıyla yapıldı. Çalışmaya yaş ortalaması 59,8±9,5 yıl olan 18 kadın, 59 erkek toplam 77 olgu alındı. Olguların yaşam kalitelerini değerlendirmek için Kısa Form-36 (SF-36) ve Hasta Tarafından Oluşturulan Endeks (HTOE), hareket korkusunu değerlendirmek için Tampa Kinezyofobi Ölçeği, anksiyete düzeyini değerlendirmek için Durumluk Kaygı Ölçeği (STAI-I) uygulandı. Türkçe versiyon çalışması olmayan ve hastaların yaşam kalitesini etkileyen alanları değerlendirmek için kullanılan “Hasta Tarafından Oluşturulan Endeks (HTOE)”in Türkçe versiyon çalışması kronik kalp hastası 31 bireyde yapıldı. Test-tekrar test güvenirliği (Intraclass Correlation Coefficient-ICC) ve iç tutarlılık güvenirliği (Cronbach α) test edildi. İç tutarlılık güvenirliliğinin (α=0,96) ve test tekrar test güvenirliliğinin (ICC=0,96) yüksek düzeyde olduğu belirlendi. KABG ameliyatı olan olgulara servise alındıkları ilk gün solunum rehabilitasyonu eğitimi verildi ve post- op 1. gün ve 5. gün uygulanarak eğitimin kontrolü sağlandı. Değerlendirmeler post-op 1.gün, 5.gün ve 5.hafta yapıldı. Çalışmamızın sonucunda; KABG ameliyatı olan hastaların kardiyopulmoner rehabilitasyon sürecinde hayatına anlam veren beklentileri, amaçları, kaygı ve endişelerinin fizyoterapistin beklentileriyle uyum içinde olduğu ve bu uyumun giderek artış gösterdiği görüldü. Aynı zamanda hastaların yaşam kalitesinde artış, hareket korkusu ve durumluluk anksiyetesinde azalma olduğu görüldü (p<0,005). Birinci değerlendirmede hastalar ile fizyoterapist sırasıyla solunum problemi, insizyon ağrısı, bağımsızlık kaybı, genel ağrı, ruh hali alanlarında tamamen uyum göstermişlerdir. İkinci değerlendirmede de uyum tamamen yakalanmışken alanlar solunum problemi, uyku problemi, insizyon ağrısı, kabızlık, ruh hali, bağımsızlık kaybı sıralaması şeklinde değişmiştir. Son olarak üçüncü değerlendirmede de yine hasta ve fizyoterapist arasında tamamen uyum solunum problemi, genel ağrı, uyku problemi, insizyon ağrısı, ruh hali, sosyal yaşam alanlarında gözlemlendi. Hastaların beklentileri ile fizyoterapistin beklentilerinin uyumuna bakıldığında; birinci değerlendirme için %66, ikinci değerlendirme için %68,6, üçüncü değerlendirme için ise %70,3 uyumlu olduğu bulundu. Bu durum tedavinin etkinliği açısından çok önemlidir. HTOE, fizyoterapi hedefleri belirlenirken hastaların beklentilerinin göz önünde bulundurularak hasta merkezli tedavi yaklaşımları oluşturulması açısından önem teşkil etmektedir. Bu çalışma kullanılabilirliği, geçerliliği ve güvenilirliği açısından HTOE’i klinisyenlerin kullanımına hazırlamıştır. Gelecekte HTOE’in kontrollü ve uzun süreli klinik çalışmalarda kullanılmasına ağırlık verilmelidir.