İzmit Seka Devlet Hastanesi Diyet Polikliniğine başvuran insülin direnci tanısı konmuş hastalarda yeme bağımlılığı, yeme davranışı ve fiziksel aktivite durumu arasındaki ilişkinin saptanması

Abstract

Korelasyonel kesitsel tipteki bu araştırma; insülin direnci tanısı konmuş bireylerde yeme bağımlılığı, yeme davranışı ve fiziksel aktivite durumu arasındaki ilişkiyi değerlendirmek, tedaviye katkı sağlayacak bir yaklaşım geliştirmek ve diyabet, şişmanlık gibi sık rastlanan kronik hastalıkların önlenmesine yönelik çalışmalara katkı sağlamayı amaçlamıştır. Bu çalışma 01.08.2022 - 31.05.2023 tarihlerinde İzmit Seka Devlet Hastanesi bünyesinde İç Hastalıkları Uzmanı tarafından insülin direnci tanısıyla Diyet Polikliniğine yönlendirilen 30-50 yaşlarında, 50 erkek ve 50 kadın bireyle yapılmıştır. Çalışmada, bireylerin genel bilgilerini ve antropometrik ölçümlerini kapsayan anket formu, Hollanda Yeme Davranışı Anketi, Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği ve WHO uluslararası fiziksel aktivite soru kağıdının kısa formu kullanılmıştır. Hastane bilgi sisteminden bireylere ait laboratuvar bulguları alınmıştır. Bu çalışmada kadınların BKİ ortalaması 35,93 ±5,33 kg/m², erkeklerinse 33,39 ± 4,57 kg/ m²'dir. Yeme bağımlılığı olan ve olmayanların fiziksel aktivite düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca yeme bağımlılığı olanlar ile olmayan insülin dirençli bireylerin gün içerisinde yaptığı ana öğün sayısı ortalamaları arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0,05). Yeme bağımlılığı olan insülin dirençli bireylerin tavuk ve patates tüketim sıklıkları yeme bağımlılığı olmayanlara göre istatiksel olarak daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). İnsülin direnci olan bireylerin LDL kolesterol düzeyleri yeme bağımlılığı durumunda anlamlı bir farklılık göstererek daha yüksek bulunmuştur (p <0,05). Boyun çevresiyle HDL ve LDL zayıf düzeyde negatif yönlü çok önemli bir ilişki saptanmıştır (p<0,01). İnsülin direnci olan bireylerde yeme bağımlılığı bulunma durumuna göre yeme davranışının farklılık gösterdiğini işaret eden bu çalışma yeme davranışında yapılacak değişikliğin insülin direnci tedavisine katkı sağlayacağını işaret etmektedir.

This study of the correlational cross-sectional type; The aim of this study is to evaluate the relationship between food addiction, eating behavior and physical activity status in individuals diagnosed with insulin resistance, to develop an approach that will contribute to treatment, and to contribute to the prevention of common chronic diseases such as diabetes and obesity. This study was conducted with 50 male and 50 female individuals aged 30-50 years, who were referred to the Diet Polyclinic with the diagnosis of insulin resistance by an Internal Medicine Specialist at Izmit Seka State Hospital between 01.08.2022 and 31.05.2023. In the study, the questionnaire form covering the general information and anthropometric measurements of the individuals, the Dutch Eating Behavior Questionnaire, the Yale Eating Addiction Scale and the short form of the WHO international physical activity questionnaire were used. Laboratory findings of individuals were obtained from the hospital information system. In this study, the mean BMI for women was 35.93 ±5.33 kg/m², and 33.39 ± 4.57 kg/m² for men. A statistically significant difference was found between the physical activity levels of those with and without food addiction (p<0.05). In addition, a statistically significant difference was found between the mean number of main meals per day in insulin resistant individuals with and without food addiction (p<0.05). Chicken and potato consumption frequencies of insulin resistant individuals with food addiction were found to be statistically higher than those without food addiction (p<0.05). LDL cholesterol levels of individuals with insulin resistance were found to be higher with a significant difference in the case of food addiction (p <0.05). There was a very significant negative correlation between neck circumference and weak HDL and LDL levels (p<0.01). This study, which points out that eating behavior differs according to the status of food addiction in individuals with insulin resistance, indicates that a change in eating behavior will contribute to the treatment of insulin resistance. Keywords: Insulin Resistance, Food Addiction, Eating Behavior