Koroner arter baypas greft cerrahisi sonrası uyanma sürecinde yoğun bakımda aile varlığının cerrahi stres yanıta etkisinin incelenmesi

Abstract

Koroner Arter Baypas Greft (KABG) cerrahisi sonrası uyanma sü recinde hastalar aileden ayr ıl ma , yabancı bir çevrede bulunma gibi nedenlerle korku ve güvenlik kaygısı yaşarlar. Bu durum cerrahi stres yanıtın artmasına katkı sağlar. Koroner arter baypas greft cerrahisi sonrası Yoğun Bakım Ünitesi (YBÜ)’de uyanma sürecinde bilgilendirilmiş ve hazırlanmış bir aile üyesi varlığının hastaların kaygı, cerrahi stres yanıt, serum kortizol, insülin ve glikoz seviyelerine etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Ocak-Temmuz 2018 tarihleri arasında, Gaziantep Medikal Park Hastanesi’nin kalp damar cerrahisi kliniğinde yapılan nonrandomize kontrollü klinik bir araştırmadır. Örneklem ölçütlerini karşılayan ve araştırmaya katılmaya gönüllü 36’sı Çalışma (ÇG), 37’si Kontrol Grubu (KG) olmak üzere 73 hasta ile araştırma tamamlandı. Önce KG, daha sonra ÇG hastalarına ilişkin veriler toplandı. KG hastalarına yönelik araştırma kapsamında müdahalede bulunulmadı, yoğun bakımda rutin tedavi ve bakım uygulamaları sürdürüldü. ÇG’de yoğun bakımda rutin tedavi ve bakım uygulamalarına ek olarak araştırma kapsamında kendi seçtikleri bir Bilgilendirilmiş Aile Üyesi (BAÜ) uyanma sürecinde yoğun bakıma alındı. Her iki gruptaki hastalardan cerrahiden bir gün önce sabah 0900’da (T0), cerrahi günü ekstübasyondan altı saat sonra (T1) ve cerrahiden bir gün sonra sabah 0900’da (T2) serum kortizol, insülin ve glikoz düzeyini belirlemek için kan örneği alındı. Yaşam bulguları ölçüldü, Görsel Kıyaslama Ölçeği (GKÖ) ile ağrısı değerlendirildi ve kaygı değerlendirmede Stait Trait Anxiety Invantory (STAI) kullanıldı. Serum kortizol, insülin ve glikoz düzeyi; Enzim Linked İmminosolbent Assay (ELISA) yöntemi ile belirlendi. İstatistiksel analiz SPSS for Windows 21.0 paket programında yapıldı. İstatistiksel anlamlılık için p<0.05 değeri kabul edildi. Çalışma ve kontrol grubunda ki hastalar tanıtıcı özellik l eri açısından be nzerdi (p>0.05). Her iki gruptaki hastaların T0’da ölçülen serum kortizol düzeyleri ve durumluk kaygı puanları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). T1’de ölçülen serum kortizol ve durumluk kaygı puan ortalamaları Ç G’de KG’den daha düşüktü (p<0.05). ÇG’de yoğun bakımda kullanılan midozolam ve propofol m iktarları, KG’den daha düşüktü (p<0.05). ÇG’de entübasyon, sedasyon ve iv yoğun bakımda kalma süreleri, KG’den daha kısa ölçüldü (p<0.05). KABG cerrahisi yoğun bakımda kalma süreleri, KG’den daha kısa ölçüldü (p<0.05). KABG cerrahisi sonrası yoğun bsonrası yoğun baakımda uyanma sürecinde BAÜ varlığı serum kortizol seviyesini, kımda uyanma sürecinde BAÜ varlığı serum kortizol seviyesini, durumluk kaygıyı, sedatif idurumluk kaygıyı, sedatif ilaç gereksinimini, entübasyon, sedasyon ve yoğun bakımda laç gereksinimini, entübasyon, sedasyon ve yoğun bakımda kalma sürelerini azaltmada etkili bulundu. YBÜ’de BAÜ varlığının KABG cerrahisi kalma sürelerini azaltmada etkili bulundu. YBÜ’de BAÜ varlığının KABG cerrahisi sonrası cerrahi stres yanıtı sonrası cerrahi stres yanıtı aazaltarak hastaların iyileşmesine olumlu katkılar sağlayabileceği zaltarak hastaların iyileşmesine olumlu katkılar sağlayabileceği kanısına varıldı. kanısına varıldı.