Türkiye’de Sosyal Güvenliğin Geçirdiği Aşamalar, Sosyal Yardımlar, Yoksulluk Ve İşsizlik İlişkisi

Abstract

Türk Anayasasında, “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir.“ denmektedir. Sosyal Devlet anlayışı Türk anayasa hukukuna 1961 Anayasası ile birlikte "Cumhuriyetin Nitelikleri" başlığı altında sayılan temel bir unsur olarak girmiştir. Sosyal devlet; ferdin huzur ve refahını gerçekleştiren ve teminat altına alan, kişi ve toplum arasında denge kuran, emek ve sermaye ilişkilerini dengeli olarak düzenleyen, özel teşebbüsün güvenlik ve kararlılık içinde çalışmasını sağlayan, çalışanların insanca yaşaması ve çalışma hayatının kararlılık içinde gelişmesi için sosyal, iktisadî ve malî tedbirler alarak çalışanları koruyan, işsizliği önleyici ve millî gelirin adalete uygun biçimde dağılmasını sağlayıcı tedbirler alan adaletli bir hukuk düzeni kuran ve bunu devam ettirmeye kendini yükümlü sayan, hukuka bağlı kararlılık içinde ve gerçekçi bir özgürlük rejimini uygulayan devlet demektir. (T.C. Anayasası ) Bu tezle, Sosyal Devlet anlayışının bir gereği olarak asgari bir yaşam sürme imkanı sunmaya çalışan Türk Sosyal Güvenlik Sisteminin ve diğer ilgili kurumları sosyal yardım politikalarının işsizlik üzerindeki etkileri ele alınarak bu anlamda kurumların faaliyetlerinin objektif bir şekilde analiz edilmesi, gerekli önerilerin verilmesi ve yapılmakta olan Sosyal Yardımların işsizlik üzerinde ne kadar etkili olup almadığının saptanması ve birtakım çözüm önerileri sunulmuştur. Dünya’daki sosyal devlet ve sosyal güvenlik uygulamaları ışığında ele alınarak kurumların sorunlarına değinilmesi, sorunların objektif bir şekilde analiz edilmesi, gerekli önerilerin verilmesi ve yapılmakta olan reformların ne kadar etkili olup almadığının saptanması amaçlanmıştır. Türk Sosyal güvenlik sisteminde Özellikle 2000 ve sonrası yapılan reformlarla birçok değişiklikler yapılmış, yapılan bu değişiklikler 7 den 70 e herkesi ilgilendiren yönlerine kısaca değinmeye çalıştım.