Daralan alan, yerelleşmenin uygulanmasına bir engel mi?Suriye yanıtında yerel Suriye STK'larının mücadelesi

Abstract

Bu tez, Suriye insani krizine derinlemesine eğilmekte ve yerel sivil toplum kuruluşlarının (STK'lar) yardım dağıtımı ve topluluk desteği alanında, artan zorluklar arasında kritik rollerine odaklanmaktadır. "Daralan alan" kavramını ve bu kavramın insani yerelleşme yolculuğuna etkisini araştırmaktadır. Uluslararası ilişkiler çerçevesi ve Güç Bağımlılığı Teorisi'ni kullanarak, yerel STK stratejilerini şekillendiren güç ve bağımlılık dinamiklerinin karmaşıklığını analiz etmektedir. Araştırma, Suriye STK'larının fonlama kısıtlamalarından düzenleyici zorluklara kadar karşılaştığı engelleri vurgulamakta ve yerel güçlendirmek için yenilikçi stratejilerine dikkat çekmektedir. Ayrıca, uluslararası kuruluşlar, hükümetler ve bağışçılar gibi dış aktörlerin, etkili yerelleşme için ortaklıkları destekleme ve yeniden şekillendirme rollerinin ne kadar hayati olduğunu vurgulamaktadır. Tez, Suriye STK'ları, BM ajansları, bağışçılar, ev sahibi hükümetler ve devlet dışı silahlı gruplar için stratejik önerilerle sonuçlanmaktadır. Bu öneriler, Suriye bağlamından türetilmiş olup, çeşitli kriz durumlarında daha etkili, adil ve sürdürülebilir insani yanıtlar için küresel olarak geçerli içgörüler sunmaktadır. Genel olarak, bu araştırma, zorlu ortamlarda insani yerelleşme üzerine yapılan tartışmalara önemli bir katkı sağlamakta ve artırılmış yanıt etkinliği ve sürdürülebilirliğini hedeflemektedir.

This thesis delves into the Syrian humanitarian crisis, focusing on the critical role of local non-governmental organizations (NGOs) in aid delivery and community support amidst escalating challenges. It investigates the concept of "shrinking space" and its impact on the journey towards humanitarian localization. Utilizing a transnational relations framework and Power Dependence Theory, the study dissects the complex dynamics of power and dependency that shape local NGO strategies. The research highlights the barriers faced by Syrian NGOs, from funding constraints to regulatory challenges, and underscores their innovative strategies for local empowerment. Furthermore, it emphasizes the crucial role of external actors, including international organizations, governments, and donors, in supporting and reshaping partnerships for effective localization. The thesis concludes with strategic recommendations for Syrian NGOs, UN agencies, donors, host governments, and non-state armed groups, aiming to reinforce the localization agenda. These recommendations, derived from the Syrian context, offer insights with global relevance, advocating for more effective, equitable, and sustainable humanitarian responses in diverse crisis situations. Overall, this research contributes significantly to the discourse on humanitarian localization in challenging environments, targeting enhanced response efficacy and sustainability.