The Examination of Perception of Leisure Boredom and Bullying Status of Students of Secondary Education by Comparison1

Abstract

Araştırma, farklı lise türlerinde öğrenim gören ergenlerin, zorbalığa maruz kalma, zorbalık yapma ve boş zaman değerlendirme algıları arasında ilişki olup olmadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Veriler araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu", Iso-Ahola ve Weissinger (1990) tarafından geliştirilen, Soylu ve Siyez (2014) tarafından Türkçe'ye uyarlanan "Boş Zaman Can Sıkıntısı Ölçeği" ve Ayas ve Pişkin (2007) tarafından geliştirilen "Akran Zorbalığı Belirleme Ölçeği-Ergen Formu" kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi Batman'da farklı lise türlerinde öğrenim gören 1062 öğrenciden oluşmaktadır. Analizlerde, karışmayan gruptaki öğrenci oranının diğer tüm gruptaki öğrenci gruplarından daha fazla olduğu görülmektedir. Oranların büyüklüğü açısından karışmayan grubu sırasıyla kurban, zorba-kurban ve zorba grupları izlemektedir. Herhangi bir grupta (zorba, kurban, zorba-kurban) zorbalık olaylarına karışan öğrencilerin oranı (% 19.9), "karışmayan" gruptaki öğrencilerin oranı ise (% 80.1) dir. Örneklemin 1/4'ü zorba davranışlara katılırken 3/4'ü katılmamaktadır. Sonuç olarak boş zaman can sıkıntısı ölçeğinin alt boyutlarında ve tüm ölçekten alınan puanlarda en yüksek ortalamaya zorba grubundaki öğrencilerin sahip olduğu görülmektedir.

The study was conducted with the aim to investigate the relationship between exposure to bullying, committing bullying and recreational time perceptions of adolescents who study at different types of schools. The "Personal Information Form" prepared by the researcher and "Leisure Boredom Scale" developed by Iso-Ahola and Weissinger (1990) and adapted to Turkish by Soylu and Siyez and "Peer Bullying Scale- Adolescent Form" developed by Ayas and Pişkin were used as a data collection tool. Population of the study consist of 1062 students studying in different high school types in Batman province. In the analysis, it is seen that student ratio in the not interfered group is higher than student groups in all other groups. In terms of the largeness of the ratios, not interfered group is respectively followed by victim, bullyvictim and bully groups. Ratio of students which interfere to bullying in any group (bully, victim, bully-victim) is (19.9%), and the ratio of students in not interfered group is (80.1%). While ¼ of the sample joins bully acts, 3/4 does not. As a result, it is seen that students in the bully group have the highest average in scores taken in the sub-dimensions of free-time boredom scale and all of the scales