Açık kalp cerrahisi sonrası tele-hemşirelik yoluyla verilen eğitim ve danışmanlığın ameliyat sonrası anksiyete ve komplikasyonlar üzerine etkisinin incelenmesi

Abstract

Birçok bakım gereksinimi olan taburculuk sonrası sürecin evde sağlık profesyonelleri tarafından izlem olmaksızın gerçekleşmesi hastalarda anksiyete ve komplikasyon gelişimlerini artırabilir. Bu çalışmada mesafelere rağmen bakım hizmeti ve hasta takibi sağlayan tele-hemşirelik yönteminin bu hastalarda taburculuk sonrası kullanımının anksiyete ve komplikasyonlar üzerine etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Kasım 2020-Nisan 2021 tarihleri arasında, Gaziantep Medikal Park Hastanesi'nin Kalp ve Damar Cerrahi kliniğinde, randomize kontrollü bir araştırma olarak yapıldı. Örneklem ölçütlerini sağlayan 38'i Çalışma (ÇG), 37'si Kontrol Grubu (KG) olmak üzere 75 hasta ile araştırma tamamlandı. KG hastalarına rutin tedavi ve bakım dışında çalışma boyunca müdahalede bulunulmadı, ÇG'de rutin tedavi ve bakım uygulamalarına ek olarak araştırma kapsamında taburculuk sonrası birinci haftanın sonu ile birinci ayın sonu arasında araştırmacı tarafından telefonla dört kez aranarak eğitim ve danışmanlık sağlandı. Her iki gruptaki hastalara taburcu olmadan 24 saat önce Tanıtıcı Bilgiler Formu ve Stait Trait Anxiety Invantory (STAI), taburculuk sonrası birinci ayın sonunda ise STAI Durumluk Anksiyete Ölçeği uygulandı. Taburcu olmadan 24 saat önce, ilk bir hafta içerisinde ve birinci ay sonunda kontrole geldiklerinde hastaların yara bölgelerinin fotoğrafı hekimin telefonuyla çekildi. Her iki grupta da taburculuk sonrası oluşan komplikasyonlar, INR değerleri hekim tarafından değerlendirildi. Bu veriler, hastane başvuru sayıları ve tekrar yatış oranları hekim kayıtlarından araştırmacı tarafından alındı. İstatistiksel analiz için SPSS 25.0 programı kullanıldı, anlamlılık değeri p<0.05 olarak kabul edildi. Hastalar tanıtıcı bilgiler açısından benzerdi (p>0.05). ÇG ve KG'de hastaların ön test süreklilik anksiyete puan ortalamaları benzerdi ancak durumluk anksiyete puan ortalamaları arasında KG lehine istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0.05). Taburculuk sonrası birinci ayın sonunda son test de durumluk anksiyete puanları arasındaki fark anlamlıydı. Grupların kendi içerisinde ön test ve son test durumluk anksiyete puanları arasındaki fark incelendiğinde ÇG'de anlamlı fark olduğu, KG'de anlamlı fark olmadığı belirlendi. İlk bir hafta içerisinde komplikasyon gelişimi, INR değerinin terapötik aralıkta olma durumu, hastaneye tekrar yatış açısından iki grup arasında fark yoktu (p>0.05). Taburculuk sonrası birinci hafta ile birinci ay arasında komplikasyon gelişimi, INR değerinin terapötik aralıkta olma durumu, hastaneye tekrar yatış açısından ÇG lehine farkın anlamlı olduğu belirlendi (p<0.05). Taburculuk sonrası bir ay içerisinde toplam tekrar yatış sayısının KG'de, hastaneye toplam tekrar başvuru sayısının ÇG'de daha fazla olduğu belirlendi. Taburculuk sonrası birinci hafta ile birinci ay arasında KG'de bacak insizyonu enfeksiyonu, ÇG'de efüzyon en sık görülen komplikasyonlardı. Açık kalp cerrahisi geçiren hastalara taburculuk sonrası tele-hemşirelik yoluyla verilen eğitim ve danışmanlığın anksiyete, komplikasyon ve tekrar yatış oranları üzerine olumlu etkisi olduğu kanısına varıldı. Anahtar Kelimeler: Açık Kalp Cerrahisi, Anksiyete, Tele-hemşirelik, Komplikasyon, Hastaneye Tekrar Yatış

The fact that the post-discharge period, which requires many care, takes place without monitoring by home health professionals, may increase the development of anxiety and complications in patients. In this study, it was aimed to determine the effect of using the tele-nursing method, which provides care service and patient follow-up despite distances, on anxiety and complications in these patients after discharge. It was conducted as a randomized controlled trials between November 2020 and April 2021 in the Cardiovascular Surgery clinic of Gaziantep Medical Park Hospital. The study was completed with 75 patients, 38 of whom were in the Intervention Group (IG) and 37 from the Control Group (CG), who met the sampling criteria. Except for routine treatment and care, CG patients were not intervened during the study. In addition to the routine treatment and care practices in IG, training and counseling were provided by the researcher by calling four times between the end of the first week after discharge and the end of the first month. The Introductory Information Form and the Stait Trait Anxiety Inventory (STAI) were administered to the patients in both groups 24 hours before discharge, and the STAI State Anxiety Inventory was administered at the end of the first month after discharge. Wound areas of the patients were photographed with the doctor's phone 24 hours before discharge, during the first week and at the end of the first month, when they came for the control. Post-discharge complications and INR values were evaluated by the physician in both groups. These data, number of hospital admissions and readmission rates were obtained from doctor's records by the researcher. SPSS 25.0 program was used for statistical analysis, and the significance value was accepted as p<0.05. The patients were similar in terms of introductory information (p>0.05). The pre-test trait anxiety mean scores of the patients in IG and CG were similar, but there was a statistically significant difference in favor of CG between the mean scores of state anxiety (p<0.05). At the end of the first month after discharge, the difference between the state anxiety scores in the posttest was significant. When the difference between the pre-test and post-test state anxiety scores within the groups was examined, it was determined that there was a significant difference in IG and no significant difference in CG. There was no difference between the two groups in terms of complication development, INR value in the therapeutic range, and hospital readmission in the first week (p>0.05). It was determined that there was a significant difference in favor of IG in terms of complication development, INR value being in the therapeutic range, and hospital readmission between the first week and the first month after discharge (p<0.05). It was determined that the total number of readmissions within a month after discharge was higher in CG, and the total number of re-admissions to the hospital was higher in IG. Between the first week and the first month after discharge, leg incision infection on CG and effusion on IG were the most common complications. It was concluded that education and counseling provided by tele-nursing after discharge to patients with open heart surgery had a positive effect on anxiety, complications and readmission rates. Keywords: Open Heart Surgery, Anxiety, Telenursing, Complication, Hospital Readmission