Yoğun Bakım Hastalarında Enteral Beslenme Durumu Ve Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi

Abstract

Yoğun bakım ünitelerinde izlenen hastalara uygulanan beslenme yöntemlerinin en az ilaç tedavileri kadar önemli olduğu bilinmektedir. Herhangi bir kontrendikasyon bulunmaması durumunda öncelikle fizyolojik bir beslenme yöntemi olan enteral yolun kullanılması önerilmektedir. Yeterli düzeyde beslenen hastalarda yara iyleşmesinin düzeldiği, immun yeterliliğin geri kazanıldığı, yeterli düzeyde beslenemeyen olgularda ise morbidite ve mortalite hızlarının arttığı gösterilmiştir. Bu çalışma yoğun bakım hastalarında enteral beslenme durumu ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amacıyla yapılmaktadır. Bu çalışma Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sağlık Bilimleri Yüksekokulu girişimsel olmayan araştırmalar etik kurulunun onayı alındıktan sonra yürütülmeye başlanmıştır. Çalışmada veriler Dr. Ersin Arslan Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Yoğun Bakım ve Nöroloji Yoğun Bakım Kliniği’nde yatan, 18 yaşını doldurmuş 50 vakadan toplandı. Kullanılan formlar araştırmacı tarafından, hastanın yoğun bakım ünitesine kabulünde, 1.hafta ve 2. hafta tekrar değerlendirildi. Hasta değerlendirmesi sosyodemografik ve metabolik kontrol değişkenleri olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Metabolik kontrol değişkenlerinde; antropometrik ölçüm olarak üst kol çevresi, vücut ağırlığı ve aldığı çıkardığı miktarı servise kabulde, 1. hafta ve 2. hafta değeri alınarak kaydedildi. Vücut ağırlığını ölçmek için ilk önce boş yatak tartıldı, sonrada hasta yatağa alındıktan sonra hasta ile beraber tartıldı ve ikisinin farkı alınarak hastanın net kilosuna ulaşıldı. Biyokimyasal ölçümlerden; serum albumin değeri, geliş, 3.gün, 1. hafta, 2.hafta ve üstü, prealbumin, geliş, 3. gün, 1. hafta ve 2. hafta ve üstü ölçüldü. Çalışmaya alınan hastların vücut ağırlığında (p<0,05), üst kol çevresinde ( p<0,05), albümin düzeyinde (p<0,05), prealbümin düzeyinde (p<0,05), meydana gelen düşüşlerin istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı. Fakat aldığı çıkardığında meydana gelen değişimlerde, istatistiksel olarak anlamlılık saptanmadı (p>0,05). Sonuç olarak; çalışmamızda antropometrik ve biyokimyasal ölçümler anlamlı sonuç verdi. Hastaların yeterli beslenme durumu her hafta takip edilmelidir. Bu konuda daha çok vakaya ve daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.