Omuz ağrılı bireylerde diyafram mobilizasyonu ve diyafragmatik solunum egzersizlerinin ağrı, fonksiyonellik ve yaşam kalitesine etkisi

Abstract

Bu çalışma, omuz ağrılı bireylerde diyafram mobilizasyonu ve diyafragmatik solunum egzersizlerinin ağrı, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisini araştırmak amacıyla yapıldı. Çalışmaya, yaşları 18-64 arasında değişen toplam 72 omuz ağrılı birey dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen bireyler rastgele randomizasyon yöntemiyle Diyafram Mobilizasyon Grubu (DMG) (n=24), Diyafragmatik Solunum Grubu (DSG) (n=24) ve kontrol grubu (n=24) olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Fizyoterapist tarafından klasik fizyoterapiye ek olarak DMG'ye diyafram mobilizasyonu ve DSG'ye diyafragmatik solunum egzersizleri 8 hafta boyunca haftada 3 gün uygulandı. Kontrol grubuna ise yalnızca klasik fizyoterapi uygulamaları uygulandı. Bireyler ağrı, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi açısından tedavi öncesi ve sonrasında değerlendirildi. Bireylerin değerlendirilmesinde Visual Analog Skala (VAS) ve Mcgill Ağrı Ölçeği ağrı şiddetinin belirlenmesinde, Omuz Ağrı ve Özürlülük İndeksi (SPADI) fonksiyonellik düzeyinin belirlenmesinde ve Kısa Form-36 (SF-36) ise yaşam kalitesinin değerlendirilmesinde kullanıldı. Ek olarak, nabız ve oksijen satürasyonu pulse oksimetre, normal eklem hareket açıklığı gonyometre ve total kas kuvveti ise manuel kas kuvveti ile değerlendirildi. Çalışmamıza katılan tüm gruplarda ağrı düzeyinde azalma, fonksiyonellik düzeyinde artma ve yaşam kalitesinde iyileşme görüldü (p<0,05). DMG ve DBG kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, gruplar arasında DMG ve DBG lehine olmak üzere ağrıda azalma, fonksiyonellik düzeyinde artma ve yaşam kalitesinde iyileşme bakımından anlamlı fark bulundu (p<0,05). DMG ile DSG karşılaştırıldığında iki grup arasında ağrı, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi bakımından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Sonuç olarak, diyafram mobilizasyonu ve diyafragmatik solunum egzersizlerinin omuz ağrılı bireylerde ağrıyı azaltmada, fonksiyonelliği artırmada ve yaşam kalitesini iyileştirmede etkili olduğu görüldü. Bu nedenle, omuz ağrılı bireylerin tedavi protokollerine klasik fizyoterapi programına ek olarak diyafram mobilizasyonu ve diyafragmatik solunum egzersizlerinin de dahil edilebilmesinin faydalı olacağını düşünmekteyiz.This study was aimed to investigate the effects of diaphragmatic mobilization and diaphragmatic breathing exercises on pain, functionality and quality of life in individuals with shoulder pain. A total of 72 individuals with shoulder pain, aged between 18-64 were included in the study. The individuals included in the study were randomly divided into 3 groups as Diaphragmatic Mobilization Group (DMG) (n=24), Diaphragmatic Breathing Group (DBG) (n=24) and control group (n=24). DMG received diaphragmatic mobilization while DBG received diaphragmatic breathing exercises by a physiotherapist in addition to classical physiotherapy during 8 weeks, 3 days in a week. On the other hand, the control group applied only classical physiotherapy applications. The individuals were evaluated in terms of pain, functionality and quality of life before and after the treatment. The Visual Analog Scale (VAS) and McGill Pain Questionnaire were used to evaluate the severity of pain of the individuals. Shoulder Pain and Disability Index (SPADI) was used for the level of functionality and Short Form-36 (SF-36) was used to assess for quality of life as well. In addition, pulse and oxygen saturation were evaluated by pulse oximetry, normal range of motion was evaluated by goniometer, and total muscle strength was evaluated by manual muscle strength. In our study, it was observed that the pain level was reduced, the functionality level was increased and the quality of life was improved in all groups (p<0,05). When DMG and DBG were compared with the control group, there was found a significant difference among groups in favor of DMG and DBG in terms of reducing pain, increasing functionality and imroving quality of life (p<0.05). When DMG and DBG were compared, no statistically significant difference was found between the two groups in terms of pain, functionality and quality of life (p>0.05). As a result, diaphragmatic mobilization and diaphragmatic breathing exercises are found to be effective in reducing pain, increasing functionality and improving quality of life in individuals with shoulder pain. For this reason, we think that it would be beneficial to include diaphragmatic mobilization and diaphragmatic breathing exercises in addition to the classical physiotherapy program in the treatment protocols of individuals with shoulder pain.