Çocuklarda fiziksel aktivite düzeyi ve uyku alışkanlıklarının bruksizme etkisi

Abstract

Bu çalışmadaki amacımız, çocuklarda görülen bruksizmin nedenleri, risk faktörleri, fiziksel aktivite, uyku ve oral alışkanlıklarının bruksizm üzerine etkisinin belirlenmesi, eğitim ve egzersiz programının etkinliğinin ölçülmesi ve çocuklarda koruyucu tedavi yaklaşımlarının oluşturulmasıdır. Çalışmamıza Çukurova Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Kliniğine başvuran her iki cinsiyetten 6-13 yaş arasındaki bruksizm'i olan 82 çocuk değerlendirildi. 82 çocuk içinden eğitim grubuna katılmayı kabul eden 37 çocuk ve ebeveynleri eğitim ve egzersiz programına dahil edildi. Bu program dahilinde, fiziksel aktivite, uyku hijyeni, uyku ve oral alışkanlıklar konularında eğitim ve çene, baş ve boyun bölgeleri ile ilgili egzersizler öğretildi. Çocuklar eğitim ve egzersiz programı öncesi ve 8 hafta sonrası değerlendirildi. Ağrı şiddeti, temporomandibular eklem ve servikal bölge hareket ac?ıklıg?ı, uyku ve uyanıklık bruksizm varlığı tespit edildi. Fiziksel aktivite düzeyleri Fiziksel Aktivite Anketi (FAA) ile, uyku alışkanlıkları Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi (ÇUAA) ile ve oral alışkanlıkları Oral Alışkanlıklar Anketi (OAA) ile değerlendirildi. Değerlendirmeler sonucunda temporomandibular eklem (TME), çiğneme kasları ve baş ağrısı ile tek taraflı çiğnemenin yaygın olduğu bulundu. Eğitim ve egzersiz programı sonrasında, ağrı şiddetinde azalma, temporomandibular ve servikal eklem hareket açıklığında anlamlı artma görüldü (p<0.05). Program sonrası uyku ve uyanıklık bruksizminin eğitim öncesine göre anlamlı derecede azaldığı tespit edildi (p<0.05). Fiziksel aktivite düzeyi ile uyku alışkanlıkları bruksizm oluşmasında etkili bulunmazken (p>0.05), oral alışkanlıkların bruksizm oluşmasında etkili olduğu bulundu (p<0.05). Eğitim ve egzersiz programı sonrası uyku alışkanlıklarından yatma zamanı direnci ve uyku süresi değerlerinin olumlu yönde değiştiği tespit edildi (p<0.05). Eğitim ve egzersiz programı sonrası çocukların oral alışkanlıklarının olumlu yönde değiştiği saptandı (p<0.05). Sonuc? olarak, uyku hijyeni, uyku ve oral alışkanlıklar üzerine verilen eğitim ve egzersiz programının uyku ve uyanıklık bruksizminin kontrolünde etkili oldug?u ve oral alışkanlıkları azalttığı go?ru?ldü. Çalışmamızda bruksizmin kontrolüne yönelik çocukların ve ebeveynlerin fiziksel aktivite, oral ve uyku alışkanlıkları hakkında eğitilmesi ve egzersiz programlarının verilmesinin koruyucu tedavi yaklaşımı olarak uygun olacağı görüşüne varıldı. Gelecekte çocuklardaki bruksizmin kontrolü için daha uzun süreli ve kontrol grubu oluşturularak yapılan çalışmalara ihtiyaç vardır.This study aims to determine the causes of bruxism in children, risk factors, physical activity, sleep habits, and the effect of oral habits on bruxism, to measure the effectiveness of the education and exercise program, and to establish preventive treatment approaches in children. The study evaluated 82 children between 6 and 13 years old who applied to the Pedodontics and were diagnosed with bruxism at Cukurova University Faculty of Dentistry. Out of 82 children, 37 children who agreed to participate in the training group and their parents were included in the training and exercise program. This program included training on physical activity, sleep hygiene, sleep and oral habits, and exercises related to the jaw, head, and neck regions. Children were evaluated before and after 8 weeks of education and exercise program. The presence of pain severity, temporomandibular joint and cervical range of motion, sleep and awake bruxism were evaluated. Physical activity levels were evaluated with the Physical Activity Questionnaire (PAQ), sleep habits were evaluated by the Children's Sleep Habits Questionnaire (CSHQ), and oral habits were evaluated by the Oral Habits Questionnaire (OHQ). As a result of the evaluations, temporomandibular joint (TMJ) pain, masticatory muscle pain, headache, and unilateral chewing were prevalent. After the education and exercise program, decreased pain severity and increased temporomandibular and cervical range of motion were statistically significant (p<0.05). After the program, a decrease in sleep and awake bruxism was statistically significant (p<0.05). While physical activity level and sleep habits were not found to be effective on bruxism (p>0.05), oral habits were found to be effective on bruxism (p<0.05). After the training and exercise program, it was determined that from the sleep habits, bedtime resistance and sleep duration values changed positively. (p<0.05). It was found that the oral habits of children changed positively after training and exercise programs (p<0.05). As a result, the education and exercise program on sleep hygiene, sleep, and oral habits was effective in controling sleep and awake bruxism and reducing oral habits. In our study, it was concluded that it would be appropriate to educate and give exercise programs children and parents about physical activity, oral and sleep habits to control bruxism as a preventive treatment approach. In the future, controlling bruxism in children, longer-term studies, and studies conducted by creating a control group are needed.