Öğretmen Algılarına Göre İlkokullarda Görevli Okul Yöneticilerinin Problem Çözme Yeterliliklerinin İncelenmesi (İstanbul Anadolu Yakası Örneği)
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
Bu çalışmada, resmi ilkokullarda görev yapan öğretmenlerin, okul yöneticilerinin problem çözme yeterliliklerine ilişkin algıları çeşitli değişkenlere göre araştırılmıştır. Çalışma tarama modellerinden “karşılaştırma” türünde yapılan bir araştırma olup örneklemi, 2012-2013 eğitim-öğretim yılında İstanbul İli Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı olarak Anadolu yakası Beykoz, Ümraniye ve Üsküdar İlçelerinde faaliyet gösteren 12 ilkokulda görev yapan 60’ı yönetici ve 235’i öğretmen olmak üzere toplam 295 eğitimciden oluşmaktadır. Araştırmada veriler Heppner ve Petersen (1982) tarafından geliştirilen ve Şahin ve diğerleri tarafından Türkçeye uyarlanan 35 maddelik “Problem Çözme Envanteri” (PÇE) ve bir kişisel bilgiler formu ile toplanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin çözümlenmesinde aritmetik ortalama (X), standart sapma (ss), bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi (Anova), anlamlı farklar testi (Post-hoc Scheffe) kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; Öğretmenlerin, ilkokul yöneticilerinin problem çözme yeterliliklerine ilişkin algı düzeylerinin, görev, cinsiyet, yaş, medeni durum, branş, eğitim düzeyi, mesleki kıdem, okuldaki öğretmen sayısı, öğretmenliği tercih etme sırası, ve görevlerini yaparken aile ve iş çevresinden görülen destek düzeyi değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı ancak okuldaki öğrenci sayısı ve öğretmenlikten alınan doyum değişkenlerine göre farklılaşma olmadığı bulunmuştur. Erkek öğretmenler, 31 yaş ve üstü öğretmenler, evli öğretmenler, sınıf öğretmenleri, ön lisans veya fakülte mezunu öğretmenler, 16-20 ve 21 yıl ve üzeri mesleki kıdeme sahip öğretmenler, daha az öğretmenin görev yaptığı okullarda çalışan öğretmenler, öğretmenlik mesleğini ilk tercih olarak seçmiş öğretmenler ve aile ve iş çevresinden yüksek düzeyde destek gören öğretmenlerin okul yöneticilerinin problem çözme yeterliliklerini daha olumlu (daha yeterli) değerlendirdikleri bulunmuştur.










