Osteoporotik vertebra kırığı olan bireylerde egzersiz eğitiminin etkisi

Abstract

OsteoporotikVertebra Kırığı Olan Bireylerde Egzersiz Eğitiminin Etkisi, Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, Doktora Tezi, Gaziantep 2023. Bu çalışma osteopotikvertebra kırığı olan bireylerde egzersiz eğitiminin ağrı, yaşam kalitesi, fiziksel performans, depresyon, kinezyofobi ve uyku kalitesine etkilerinin incelemek amacıyla yapıldı. Çalışmaya Osteoporotikvertebra kırığı olan 44 hasta dahil edildi. Hastalar basit randomizasyon yöntemi ile çalışma grubu ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Çalışma grubuna 12 hafta boyunca haftada 2 gün kuvvetlendirme ve denge egzersizlerinden oluşan egzersiz eğitimi verildi. Kontrol grubunda yer alan hastaların günlük yaşam aktivitelerine aynı şekilde devam etmeleri istendi. Tedavi öncesi ve sonrası hastaların ağrılarının duyusal ve duygusal boyutlarını değerlendirmek amacıyla Shorth Form McGill Ağrı Ölçeği kullanıldı. Yaşam kalitesi değerlendirmesinde vertebra kırığı olan hastalara uygun olduğu gösterilen osteoporoza özgü QUALEFFO-41 anketi kullanıldı. Fiziksel performans değerlendirmesi için klinikte kolaylıkla uygulanabilen 6 dakika yürüme testi uygulandı. Hastaların depresyon değerlendirmesi Beck Depresyon Ölçeği ile, fonksiyonel kayıplarının değerlendirmesi Oswestry Özürlülük İndeksi ile, hareket ya da tekrar yaralanma korkularının değerlendirmesi ise Tampa Kinezyofobi Ölçeği kullanılarak yapıldı. Bu değerlendirmelere ek olarak hastaların uyku kalitesinin ve uykululuk durumlarının belirlenmesi içinPittsburg Uyku Kalitesi İndeksi ve Epworth Uykululuk Ölçeği kullanıldı. Ağrı değerlendirme sonuçları her iki grupta da iyileşmeyi gösterdi ancak çalışma grubunda anketin her alt parametresinde iyileşme belirlendi (p0,01). Çalışma grubunda yer alan hastalara uygulanan eğitimin yaşam kalitesini arttırmadaki etkisi diğer gruba göre daha fazlaydı (p0,01). Çalışma grubunda yer alan hastaların semptomlarında kontrol grubuna göre anlamlı düzelme görüldü. Çalışma grubunda tedavi sonrası fiziksel performans, depresyon, özürlülük, kinezyofobideki düzelme diğer gruba göre daha fazlaydı (p0,05). Uyku kalitesi ve uykululuk anket puanları çalışma grubunda azalma göstermesine rağmen, gruplar arasında sonuçlar benzerlik gösterdi. (p0,05). Uygulanan egzersiz protolünün ağrı, yaşam kalitesi, fiziksel performans, depresyon, özürlülük, kinezyofobi üzerinde daha etkili olduğu ve protokolün tedavi programlarının içerisinde yer alabileceği sonucuna varıldı.The Effect of Exercise Training on Individuals with Osteoporotic Vertebral Fracture, Hasan Kalyoncu University, Graduate Education Institute, Department of Physiotherapy and Rehabilitation, PHD Thesis, Gaziantep 2023. This study aimed to determine the effects of exercise training on pain, quality of life, physical performance, depression, kinesiophobia and pain in individuals with osteoporotic vertebral fractures. It was done to examine the effects on sleep quality. Forty-four patients with osteoporotic vertebral fractures were included in the study. The patients were divided into two groups as exercise training group and control group by simple randomization method. Exercise training consisting of strengthening and balance exercises was given to the exercise training group 2 days a week for 12 weeks. The patients in the control group were asked to continue their activiDeğişmeyen of daily living in the same way. Pain assessment before and after treatment was performed using the Shorth Form McGill Pain Scale. The Osteoporosis-specific QUALEFFO-41 questionnaire was used for quality of life assessment. For physical performance evaluation, a 6-minute walk test was applied. Depression was evaluated with the Beck Depression Scale, functional losses were evaluated with the Oswestry Disability Index, and the fear of movement was evaluated using the Tampa Kinesiophobia Scale. In addition to these evaluations, the Pittsburg Sleep Quality Index and Epworth Sleepiness Scale were used to determine the sleep quality and sleepiness of the patients. Pain assessment results showed improvement in both groups, but improvement was determined in every sub-parameter of the questionnaire in the exercise group (p0.01). The effect of the education applied to the patients in the exercise group on increasing the quality of life was higher than the other group (p0.01). Patients in the exercise training group showed better recovery than the control group. The improvement in physical performance, depression, disability, and kinesiophobia was higher in the study group than in the other group (p0.05). Although sleep quality and sleepiness questionnaire scores decreased in the exercise group, results were similar between the groups. (p0.05). It was concluded that the exercise protocol applied was more effective on pain, quality of life, physical performance, depression, disability, kinesiophobia and that the protocol could be included in the treatment programs.