Osmaniye'de bulunan geleneksel üç evin restorasyon ve çevre düzenleme önerisi

Abstract

Ülkemiz, taşınmaz kültür varlıkları bakımından dünyada önemli bir yer edinmiştir. Bu kültür varlıkları içerisinde belirli işlev ve donatılarını kaybederek de olsa günümüze kadar ulaşan örneklerini görmek mümkündür. Ancak koruma bilinci ve koruma kültürünün eksikliği, restorasyon kararları ile onarımların yanlış uygulanması, plan kararlarının doğru verilmemesinden dolayı taşınmaz kültür varlıkları zaman içerisinde yok olmaktadır. Tarihte birçok medeniyete ev sahipliği yapmış Osmaniye, toplumumuzda yer edinen ve kültürel mimari miras içerisinde yapıları ile önemli bir yere sahiptir. Bununla beraber geleneksel Osmaniye Evleri'nde de gerekli koruma önlemleri alınmamış ve bu yapıların çoğu, değerini kaybedip, özgün karakterini gün geçtikçe yitirip, kullanım dışı kalıp günümüze aktarılamamıştır. Tez çalışması kapsamında; Osmaniye'de bulunan geleneksel üç ev, özgün niteliklerini koruyarak günümüze ulaşan az sayıdaki geleneksel evlerdendir. Görünümleri kadar tarihi dokularıyla da önem kazanan bu evlerin, inşa edildikleri dönemin sosyal, kültürel, ekonomik, mimari özellikleri ve atıl kalma nedenleri; uyarlanabilir yeniden kullanım olasılıklarının tartışılması irdelenen diğer konulardır. Bu bağlamda, mimari miras, yeniden kullanım kuramları ve üç adet ev için restorasyon önerisi sunarak çevreyle uyumlu dönüşüm olasılıkları geliştirmek esas hedef olmuştur. Ayrıca, belge niteliği taşıyan çizimlerin ilgili kurumlarda bulunmamasının eksikliğinden dolayı ve gelecekte proje oluşturulması halinde yol gösterici bir çalışma olması ve koruma bilincine de katkıda bulunularak bilimsel bir çalışma gerçekleştirilmiştir.

assets. It is possible to see the examples that have survived until today by losing certain functions and accessories within these cultural assets. However, due to lack of conservation awareness and conservation culture, restoration decisions and improper application of repairs, and plan decisions are not made correctly, immovable cultural assets disappear over time. Osmaniye, which has hosted many civilizations in history, has an important place with its structures in the cultural architectural heritage that takes place in our society. However, the necessary protection measures were not taken in the traditional Osmaniye Houses, and most of these structures lost their value and lost their original character day by day, and could not be transferred to the present day. Within the scope of the thesis work; The three traditional houses in Osmaniye are among the few traditional houses that have survived to the present day, while preserving their original features. Social, cultural, economic, architectural features and reasons of being idle of these houses, which have gained importance with their historical texture as well as their appearance; discussing adaptive reuse possibilities are other issues under consideration. In this context, it has been the main target to develop environmentally compatible transformation possibilities by offering architectural heritage, reuse theories and restoration proposals for three houses. In addition, a scientific study was carried out by contributing to the awareness of conservation and a guiding work in case the project is created in the future and due to the lack of document-bearing drawings in the relevant institutions.