Erken dönem yanık hastalarında metabolizma hızına göre belirlenen egzersiz protokolünün koagülasyon, fibrinolitik aktivite ve fonksiyonel kapasite üzerine etkisinin araştırılması

Abstract

Bu çalışma, erken dönem yanık hastalarında metabolizma hızına göre belirlenen egzersiz protokolünün koagülasyon, fibrinolitik aktivite ve fonksiyonel kapasite üzerine etkisini araştırmak amacıyla yapıldı. Çalışmaya, 25 Aralık Devlet Hastanesi Yanık Merkezi, servis ve yoğun bakım ünitesinde yatan toplam 25 hasta dahil edildi. Hastalar tabakalı randomizasyon yöntemiyle, 1-standart tedavi grubu, 2- standart tedavi +aerobik eğitim grubu, 3- standart tedavi + metabolizma hızına göre geliştirilen egzersiz protokolü grubu olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Bireyler hastaneye yattıkları ilk günden itibaren 6 hafta boyunca haftalık olarak değerlendirildi. Koagülasyon ve fibrinolitik aktivite değerlendirilmesi için D-Dimer, fibrinojen, trombosit ferritin, protrombin zamanı (PT), aktive parsiyel tromboplastin zamanı (APTT) biyokimyasal parametreleri kullanılırken, fonksiyonel kapasitenin değerlendirilmesi için de 6 dakika yürüme testi (6DYT), fizyolojik tüketim indeksi (FTİ) ve MRC kas kuvvet ölçümleri kullanıldı. Tüm hastaların metabolizma hızlarının ölçümü için taşınabilir indirekt kalorimetre kullanıldı. Standart tedaviye ek olarak verilen aerobik egzersizler ile metabolizma hızına göre oluşturulan egzersiz protokolü standart tedaviye göre fonksiyonal kapasite, koagülasyon ve fibrinolitik aktivite üzerinde daha etkiliydi (p<0.05). Metabolizma hızına göre oluşturulan yeni egzersiz protokolündeki hastalarda fonksiyonel kapasitede düzelme, koagülasyon ve fibrinolitik aktivitede normal değerlere gelme iki gruba göre daha hızlıydı (p<0.05). Çalışmamızda d-dimer değerleri tüm gruplarda değerlendirildiğinde 3. Gruptaki bireylerin d-dimer değerlerinin diğer gruplara göre haftalık düzelme oranının daha iyi olduğu ve referans değerlerine ulaşan hasta sayısının da daha fazla olduğu görüldü (p<0.05). Sonuç olarak, yanık hastalarında travmadan hemen sonra ortaya çıkan endotel hasarının, doku hipoperfüzyonunun ve hipoterminin etkileri egzersiz ile en aza indirilebileceği ve bu sayede yanık sonrası görülen koagülopati insidansının da düşebileceği görüşüne varıldı. Yanık hastalarında egzersiz planlanırken metabolizma hızının da dikkate alınması gerektiği belirlendi. Bu konuyla ilgili yeni çalışmalara ihtiyaç vardır

This study was conducted to investigate the effect of exercise protocol determined according to metabolic rate on coagulation, fibrinolytic activity and functional capacity in patients with early burns. A total of 25 patients hospitalized in the Burn Center, service and intensive care unit were included in the study. The patients were divided into 3 groups as 1-standard care, 2-standard care + aerobic training group, 3-standard care + exercise protocol determined according to metabolic rate by stratified randomization method. Individuals were evaluated weekly for 6 weeks from the first day of hospitalization. D-Dimer, fibrinogen, platelet ferritin, prothrombin time (PT), activated partial thromboplastin time (APTT) biochemical parameters were used to evaluate coagulation and fibrinolytic activity, while 6-minute walking test (6DYT), physiological consumption index (FTİ) and MRC muscle strength measurements were used to evaluate functional capacity. Portable indirect calorimeter was used to measure the metabolic rates of all patients. It was observed that the aerobic exercises given in addition to the standard physiotherapy protocol and the physiotherapy protocol created according to the metabolic rate were more effective on functional capacity, coagulation and fibrinolytic activity compared to standard physiotherapy (p<0.05). Improvement in functional capacity, normalization of coagulation and fibrinolytic activity were faster in patients in the new physiotherapy protocol based on metabolic rate compared to the two groups (p<0.05). In our study, when the d-dimer values were evaluated in all groups, it was seen that the weekly recovery rate of the d-dimer values of the individuals in the 3rd group was better than the other groups, and the number of patients who reached the reference values was higher (p<0.05). It was concluded that the effects of endothelial damage, tissue hypoperfusion and hypothermia that occur immediately after trauma can be minimized by exercise, and thus the incidence of coagulopathy seen after burns can be reduced. It was determined that metabolic rate should also be taken into account when planning exercise in burn patients. There is a need for new studies on this subject