Genç yetişkinlerin romantik ilişki doyumunu yordamada psikolojik esneklik ve değerlerin rolü

Abstract

Yaşam döngüsü içerisinde genç yetişkinlik döneminin önemli konularından birisi romantik ilişkilerdir. Bu araştırma genç yetişkinlerde romantik ilişki doyumunu yordamada psikolojik esneklik ve değerlerin rolünü anlamak amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya 18-35 yaş aralığında bir romantik ilişkisi olan 231 kadın ve 200 erkek olmak üzere toplam 431 kişi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, İlişki Doyumu Ölçeği, Değer Verme Ölçeği ve Psikolojik Esneklik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada ilişki doyumu, psikolojik esneklik ve değerler arasındaki ilişkiyi anlamak amacıyla Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın asıl amacına uygun olarak hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Hiyerarşik regresyon analizine birinci aşamada demografik değişkenlerden olan cinsiyet ve ilişki türü, ikinci aşamada bağımsız değişken psikolojik esneklik eklenmiş ve üçüncü aşamada ise bağımsız değişken olan değerlerin alt boyutları ilerleme ve tıkanma puanları eklenmiştir. Modele ilk adımda eklenen cinsiyet ve romantik ilişki türü olan demografik değişkenler romantik ilişki doyumuna ilişkin toplam varyansın yaklaşık % 6'sını açıklamaktadır. Eğitim durumu ve ilişki türünün, romantik ilişki doyumu ile pozitif yönde anlamlı bir ilişkisi vardır. Modele ikinci adımda eklenen psikolojik esneklik daha önce açıklanan varyansa katkı yaparak modelin %11'ini açıklarken, üçüncü modelde eklenen değerler ile toplam varyansın %17'sinin açıklandığı görülmektedir. Psikolojik esneklik ve değer verme ölçeğinin ilerleme boyutu romantik ilişki doyumu ile anlamlı ve pozitif yönde ilişkilidir. Araştırma sonuçları tartışılarak daha sonra yapılacak olan araştırmalar ile uygulamalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.The aim of this study was to examine the relationship between psychological flexibility and values in understanding romantic relationship satisfaction in emerging adults. The participants included 431 (231 female, 200 male) emerging adults between the ages of 18-35 who had a romantic relationship. Demographic Information Form, Relationship Satisfaction Scale, Valuing Questionnaire and Psy-Flex Scale were used as data collection instruments. After Pearson correlation analysis was used to understand the relationship between relationship satisfaction, psychological flexibility, and values, hierarchical regression analysis was performed in accordance with the main purpose of the study. Demographic variables were added to the model in the first step; later, among the independent variables, psychological flexibility was added in the second step; and progress and obstruction sub-scales were added in the third step. Gender, and type of romantic relationship were entered in the first step. These variables explained approximately 6% of the total variance in romantic relationship satisfaction. The type of romantic relationship had a positive significant relationship with romantic relationship satisfaction. Secondly, psychological flexibility significantly contributed to the model and explained 11% of the total variance. Finally, in the third model, values significantly contributed to the model and explained 17% of the total variance. The progress dimension of valuing scale and psychological flexibility were significantly and positively related to romantic relationship satisfaction. The results of the research were discussed in the light of the relevant literature and suggestions were provided for future research and applications.