Investigation of the Effectiveness of Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation (TENS) and Home Exercise Program Against Supervised Exercises in Subacromial Impingement Syndrome

Abstract

Objective: The aim of the study is to investigate the effectiveness of home exercise program against transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS) and supervised exercise in patients with subacromial impingement syndrome (SIS).Material and Methods: Forty-two patients (29 women, 13 men) diagnosed with SIS (stage I and II) were included in the study. The patients were divided into two groups—the supervised group (TENS and supervised physiotherapy program) and the home exercise group. The patients were evaluated at the beginning and at 6 weeks. Numerical rating scale for pain (NRS), goniometer for joint range of motion (ROM), hand dynamometer for muscle strength, modified push-up test for endurance, and functionality for disabilities of the arm, shoulder, and hand questionnaire (DASH), Constant-Murley score (CMS), and timed functional arm and shoulder test (TFAST) were used.Results: Although pain status decreased significantly in both the groups, it decreased more in the supervised group (p≤0.05). Active ROM was significantly increased in both the groups (flexion, abduction, internal and external rotation) (p≤0.05). Endurance, muscle strength, DASH, CMS, and TFAST scores improved significantly in both the groups after treatment (p≤0.05). When the groups were compared, no difference was found (p>0.05).Conclusion: According to the results of our study, exercises performed under the supervision of a physiotherapist and TENS in patients with SIS have similar effects on ROM, muscle strength, and endurance when compared with those with home exercises.Amaç: Çalışmanın amacı subakromiyal sıkışma sendromu (SSS) tanılı hastalarda transkutanöz elektriksel sinir stimulasyonu (TENS) ve gözetimli egzersizlere karşı ev egzersiz programının etkinliğinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya SSS tanılı (I. ve II. evre) 42 hasta (29 kadın,13 erkek) dahil edildi. Hastalar süpervize grup (TENS ve gözetimli fizyoterapi programı) ve ev egzersiz grubu olarak ikiye ayrıldı. Hastaların başlangıçta ve 6. haftada değerlendirmeleri yapıldı. Ağrı için sayısal değerlendirme ölçeği (Numeric Rating Scala-NRS), eklem hareket açıklığı (EHA) gonyometre, kas kuvveti için el dinamometresi, dayanıklılık için modifiye push up testi ve fonksiyonellik için Kol, omuz ve el sorunları anketi (DASH), Constant-Murley skoru (CMS) ve Zamanlı Fonksiyonel Kol ve Omuz Testi (TFAST) kullanıldı. Bulgular: Ağrı durumu her iki grupta da anlamlı şekilde azalırken süpervize grupta ağrı durumu daha çok azaldı (p≤0,05). Aktif EHA ise (fleksiyon, abdüksiyon, iç ve dış rotasyon) her iki grupta anlamlı artış gösterdi (p≤0,05). Dayanıklılık, kas kuvveti, DASH , CMS ve TFAST skorları tedavi sonrası her iki grupta da anlamlı olarak iyileşirken (p≤0,05); gruplar birbirleriyle kıyaslandığında fark bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Çalışmamızın sonucuna göre, SSS sahip hastalarda fizyoterapist gözetiminde yapılan egzersizler ve TENS uygulaması, ev egzersizlerine kıyasla ağrı üzerinde etkili olurken, hareket açıklığı, kas kuvveti ve dayanıklılık üzerine benzer sonuçlar ortaya koymuştur.