Dejeneratif servikal hastalıklarda egzersiz, manuel tedavi ve telerehabilitasyon destekli tedavinin ağrı, anksiyete ve yaşam kalitesi üzerine etkinliğinin karşılaştırılması

Abstract

Bu çalışmada, servikal dejeneratif hastalarda egzersiz programı, manuel terapi ve telerehabilitasyon destekli tedavinin ağrı, anksiyete ve yaşam kalitesi üzerine etkinliğinin karşılaştırılması amacıyla yapıldı. Çalışmaya, dejeneratif servikal problemi olan araştırma kriterlerine uyan toplam 75 gönüllü dahil edildi. Altı aylık takip sonunda toplam 66 katılımcı ile çalışma tamamlandı. Hastalar basit rastgele randomizasyon yöntemiyle ev egzersiz grubu (EG) manuel terapi (MT) grubu ve telerehabilitasyon (TR) grubu olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Tüm hastalara egzersizler başlangıçta yüz yüze gösterilerek, öğretildi. EG hastalarına 8 hafta boyunca haftada 5 gün servikal stabilizasyon, gevşeme ve germe egzersizleri, MT grubunda yer alan hastalara 8 hafta boyunca haftada 2 gün servikal, torakal mobilizasyon uygulandı ve EG da verilen egzersizleri evde yapmaları istendi. TR grubu hastalarına 8 hafta boyunca haftada 2 gün fizyoterapist eşliğinde telerehabilitasyon destekli egzersizler ve aktif mobilizasyonlar yanında EG da verilen egzersizleri evde yapmaları istendi. Tedavi öncesi ve sonrası, kontrol 3. ve 6.aylar da hastaların ağrı (Vizüel ağrı skalası (VAS) ve McGill ağrı indeksi), basınç ağrı eşiği, kas kuvveti, el kavrama kuvveti, skapular diskinezi, boyun özürlülüğü, servikal ve omuz eklem hareket açıklıkları, baş postürü, skapular diskinezi, kutu-blok el beceri testi, Nottingham sağlık profili yaşam kalitesi, anksiyete ve hasta memnuniyet düzeyleri hastalar kliniğe çağırılarak fizyoterapist tarafından değerlendirildi. Elde edilen bulgular, her üç grupta da ağrı, boyun özürlülük, anksiyete duyarlılığı, EHA, üst ekstremite kuvveti, basınç ağrı eşiği, skapular diskinezi parametrelerinde anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). McGill ağrı indeksinde TR ve MT grubunda anlamlı azalma varken (p<0,05); EG da anlamlı bir farklılık görülmedi (p>0,05). Ağrı azalması MT grubunda tedavi bitiminde, TR grubunda ise tedavi sonrası 3. ve 6. ayda görüldü. Baş postüründe düzelmenin sadece TR grubunda anlamlı olduğu görüldü (p<0,05). Basınç ağrı eşiği tüm gruplarda anlamlı artarken (p<0,05), en fazla artış MT grubunda bulundu. Hasta memnuniyet ortalaması en yüksek MT grubunda (p<0,05), en düşük EG grubunda olduğu tespit edilirken, TR ile MT grupları arasında fark bulunmadı (p>0,05). Çalışma sonucunda dejeneratif servikal hastalıkta egzersiz, servikal ve torakal mobilizasyon ve telerehabilitasyon destekli aktif mobilizasyon tedavilerinin etkili olduğunu görüldü. Hastaları takibi ve uzun dönem etkileri göz önüne alındığında pandemi, ulaşım problemi gibi problemlerin varlığında telerehabilitasyon destekli aktif manuel tedavi ve egzersiz uygulamasının rehabilitasyon programlarının içerisine dahil edilebileceği sonucuna varıldı.The aim of this study was to compare the effectiveness of exercise program, manual therapy and telerehabilitation assisted treatment on pain, anxiety and quality of life in cervical degenerative patients. A total of 75 volunteers with degenerative cervical problems who met the research criteria were included in the study. At the end of the six-month follow-up, the study was completed with a total of 66 participants. The patients were divided into 3 groups by simple random randomization method: home exercise group (EG), manual therapy (MT) group and telerehabilitation (TR) group. A total of 75 volunteers with degenerative cervical problems who met the research criteria were included in the study. At the end of the six-month follow-up, the study was completed with a total of 66 participants. The patients were divided into 3 groups by simple randomization method: home exercise group (EG), manual therapy (MT) group and telerehabilitation (TR) group. All patients were initially taught the exercises face-to-face. TR group patients were asked to do exercises with telerehabilitation support and active mobilizations at home, accompanied by a physiotherapist, 2 days a week for 8 weeks, as well as the exercises given in EG. Pain (Visual pain scale (VAS) and McGill pain index), pressure pain threshold, muscle strength, hand grip strength, scapular dyskinesia, neck disability, cervical and shoulder range of motion, head posture, scapular dyskinesia, box-block hand skill test, Nottingham health profile, quality of life, anxiety and patient satisfaction levels were evaluated by the physiotherapist by calling the patients to the clinic. Findings, significant differences were found in the parameters of pain, neck disability, anxiety sensitivity, ROM, upper extremity strength, pressure pain threshold, scapular dyskinesia in all three groups (p<0.05). While there was a significant decrease in the McGill pain index in the TR and MT groups (p<0.05); No significant difference was observed in EG. Pain reduction was observed at the end of the treatment in the MT group and at the 3rd and 6th months after the treatment in the TR group. Improvement in head posture was found to be significant only in the TR group (p<0.05). While the pressure pain threshold increased significantly in all groups (p<0.05), the highest increase was found in the MT group. While the mean patient satisfaction was found to be highest in the MT group (p<0.05) and lowest in the EG group, there was no difference between the TR and MT groups (p>0.05). As a result of the study, it was seen that exercise, cervical and thoracic mobilization and active mobilization treatments supported by telerehabilitation were effective in degenerative cervical disease. Considering the follow-up of the patients and their long-term effects, it was concluded that telerehabilitation-supported active manual therapy and exercise can be included in rehabilitation programs in the presence of problems such as pandemics and transportation problems.