Çalışan kronik bel ağrısı olan bireylerde biyopsikososyal temelli egzersiz modeli ve core stabilizasyon egzersiz eğitimlerinin etkinliğinin incelenmesi

Abstract

Bu çalışma kronik bel ağrılı hastalarda Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı eğitiminin, core stabilizasyon egzersiz eğitimi ve konvansiyonel tedaviye göre etkinliğinin araştırılması amacıyla yapıldı. Çalışmaya katılan 49 bel ağrılı hasta, Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı grubu, core stabilizasyon egzersiz grubu ve konvansiyonel tedavi grubu olmak üzere üç gruba ayrıldı. Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı grubuna dahil olan hastalara 12 hafta boyunca, haftada 3 kez ağrıda bilgi yönetimi, fonksiyon odaklı gövde stabilizasyon egzersizleri, dans terapi ve otantik hareketler ve cinsellikte bilgi yönetimini içeren Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı tedavi protokolü uygulandı. Core stabilizasyon egzersiz eğitimi grubuna, 12 hafta boyunca, haftada 3 gün konvansiyonel tedavi ve sonrasında M. Transversus abdominis ve M. Multifidus kas aktivasyonu içeren core stabilite egzersizleri uygulandı. Konvansiyonel tedavi grubuna ise haftada 3 gün 12 hafta süresinde Konvansiyonel TENS, US ve hotpack uygulaması yapıldı ve buna ek ev egzersiz programı veridi. Çalışmaya katılan tüm hastalara tedaviye başlamadan önce ve tedavinin bitiminde değerlendirme yapıldı. Demografik bilgileri alınan hastalara, ağrı değerlendirmesi için McGill Ağrı Ölçeği Kısa Formu, basınç ağrı eşiği ölçümü için algometre (J-Tect Baseline), fonksiyonel durum değerlendirmesi için Oswesrty Disabilite İndeksi, kinezyofobi değerlendirmesi için Tampa Kinezyofobi Ölçeği, biyopsikososyal durum değerlendirmesi için Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı- Biyopsikososyal ölçeği, iş motivasyon ölçümü için Çok Boyutlu İş Motivasyon Ölçeği uygulandı. Tedaviler tamamlandığında Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı grubunun, biyopsikososyal durum ve kinezyofobi değerlerinde core stabilizasyon egzersiz grubu ve konvansiyonel tedavi grubuna göre daha fazla iyileşme tespit edildi (p<0,05). Ağrı durumu, basınç ağrı eşiği, fonksiyonellik ve iş motivasyonu değerlerinde ise tedavi sonrasında Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı grubu ve core stabilizasyon egzersiz grubunda benzer değişimler saptanmış olup konvansiyonel tedavi grubuna göre daha fazla iyileşme gözlenmiştir. Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımı eğitiminin kronik bel ağrısı olan hastalarda ağrıyı, kinezyofobiyi azaltmada, biyopsikososyal durumu, fonksiyonelliği ve basınç ağrı eşiğini artırmada etkili bir yaklaşım olarak kullanılabileceği sonucuna ulaşıldı. Bu sonuç, biyopsikososyal temelli egzersiz modeli olan Bilişsel Egzersiz Terapi Yaklaşımının, kronik bel ağrısı olan bireylerde etkileri üzerine uluslararası literatüre katkı sağlaması yönünde yorumlandı.

This study was conducted to investigate the effectiveness of Cognitive Exercise Therapy Approach training compared to core stabilization exercise training and conventional treatment in patients with chronic low back pain. The 49 patients with low back pain who participated in the study were divided into three groups: Cognitive Exercise Therapy Approach group, core stabilization exercise group and conventional treatment group. Patients in the Cognitive Exercise Therapy Approach group were applied the Cognitive Exercise Therapy Approach treatment protocol, which included information management in pain, function-oriented body stabilization exercises, dance therapy and authentic movements, and information management in sexuality, 3 times a week for 12 weeks. The core stabilization exercise training group received conventional treatment 3 days a week for 12 weeks, and then core stability exercises including M. Transversus abdominis and M. Multifidus muscle activation were applied. Conventional TENS, US and hotpack applications were applied to the conventional treatment group 3 days a week for 12 weeks and an additional home exercise program was given. All patients participating in the study were evaluated before starting and at the end of treatment. Patients whose demographic information was collected were given the McGill Pain Scale Short Form for pain assessment, the algometer (J-Tect Baseline) for pressure pain threshold measurement, the Oswesrty Disability Index for functional status assessment, the Tampa Kinesiophobia Scale for kinesiophobia assessment, the Cognitive Exercise Therapy Approach- biopsychosocial scale for biopsychosocial status assessment. The Multidimensional Work Motivation Scale was applied to measure work motivation. When the treatments were completed, more improvement was detected in the Cognitive Exercise Therapy Approach group's biopsychosocial status and kinesiophobia values than the core stabilization exercise group and conventional treatment group. (p<0.05). Similar changes were detected in the pain status, pressure pain threshold, functionality and work motivation values in the Cognitive Exercise Therapy Approach group and core stabilization exercise group after the treatment, and more improvement was observed compared to the conventional treatment group (p<0.05). It was concluded that Cognitive Exercise Therapy Approach training can be used as an effective approach to reduce pain, kinesiophobia, and increase biopsychosocial status, functionality and pressure pain threshold in patients with chronic low back pain. This result was interpreted as contributing to the international literature on the effects of Cognitive Exercise Therapy Approach, a biopsychosocial-based exercise model, on individuals with chronic low back pain.