TTK madde 1530 çerçevesinde borçlu temerrüdü ve kobi'lerin korunması

Abstract

üçük ve orta ölçekli işletmelerin(KOBİ), Türkiyenin değişen ve gelişen ekonomisine katkısı yüksektir. Bu sebepten ötürü kanun koyucu asıl olarak KOBİleri korumak amacıyla;mal ve hizmet tedarikinde geç ödemeye ilişkin,AB yönergelerinde yer alan,hükümlerin bazılarını Türk mevzuatına almıştır .Ticari işlerde mal ve hizmet tedarikinde geç ödemeye ilişkin hazırlanan AB yönergelerinde 2000 yılında yapılan ilk düzenleme yetersiz görülmüş ve uygulamaya yönelik daha fazla yaptırımı olan 2011 tarihli yönerge çıkartılmıştır. TTK m. 1530 /2 ve devamı hükümleri ise ;2011 yılında düzenlenen 2011/7/EU sayılı AB yönergesi esasalınarak düzenlenmiştir. AByönergelerine ve Ticaret K anunu gerekçelerine baktığımızda sözleşme serbestîsine istisna getirilirken ,büyük ölçekli işletmeler karşısında zayıf olan küçük ve orta ölçekli işletmeler korunmaya çalışılmıştır. Bu amaçla, KOBİlerin mal ve hizmet tedarikinde bulunduğu ticari işletmelerin ödeme yapmada gecikmesini engellemek için; yüksek temerrüt faizi oranı, ödeme sürelerinde sınırlama ve ihtarsız temerrüt gibi hükümler,AB yönergelerinden alınmıştır. Bu makalede Türk Ticaret Kanun u m.1530 hükmünün 2 ve devamı fıkralarında yer alan kavramlar, buhükümlerin düzenlenmesinde esas alınan AB yönergesindeki gelişmeler,yönergeden Türk mevzuatına alınan ve alınmayan hükümler ve bu hükümlerin Türk Borçlar Kanunu ile ilişkisi anlatılacaktır.Small and medium size enterprises (SME) have significant contribution on Turkey s developing economy. Thusin order to protect SME s,the legislature incorporated selected provisions of EU policies into the Turkish legislation in the field of late payment in the supply of goods and services . The provisions of EU policies issued in year 2000 concerning late payment due to commercial activities in connection with contracts for the supply of goods or services were considered inadequate. Therefore, anew directive dated 2011 was issued by the EU, which includes more applicable sanctions on the related field. Article 1530/2 et seq. of the TCC was issued based on EU Directive N o. 2011/7/EU. EU policy and TCC provisions provide an exception to the freedom of contract principle and aim to protect SMEs, which are at a disa dvantage compared to large enterprises . In accordance w ith this, provisions concerning high interest rate s, alteration of time limit for payment,default without reminder are taken from EU policies in order to prevent arrearage of companies that are supplied of goods and services by SMEs. This article examines the no tions st ated in Article 1530 /2et seq. of the Turkish Commercial Code , developments that are predicated on EU policies, methods that are t aken and not taken from EU policies into Turkish legislation and the relation of these with the Turkish Code of Obligations.