Anadolu Lisesi Öğretmenlerinin Örgütsel Güven Düzeyleri İle İşe Bağlılıkları Arasındaki İlişki

Abstract

Örgütlerin var olması ve varlığını devam ettirmesi için birtakım önlemler alınması gerekmektedir. Çünkü çalışanların örgütlerine güvenleri ve bağlılıkları zaman zaman değişebilmektedir. Okullarda güven duygusunun gelişebilmesi için yönetici, öğretmen, öğrenci, okuldaki diğer çalışanlar ve veliler arasında iyi bir iletişimin ve sağlıklı bir diyalog sürecinin kurulması gerekir. Örgütsel güven aynı zamanda, çalışanların örgüte olan adanmışlık derecesini güçlendirir. İşe bağlılık ve örgütsel güven, eğitim kurumlarındaki kaliteyi arttırarak öğretmenlerin eğitim öğretime daha fazla yoğunlaşmalarını sağlayabilir. Öğretmenlerin örgütsel güvenleri ve iş bağlılıkları çeşitli alt boyutlarda incelenmiş ve sonuç olarak Anadolu Liselerinde çalışan öğretmenlerin örgütsel güven düzeyleri ile işe bağlılıkları arasındaki ilişki irdelenmiştir. Araştırmaya İstanbul Anadolu yakasında görev yapmakta olan 578 öğretmen katılmıştır. Özetle örgütsel güvenin; araştırmaya katılan öğretmenlerin, cinsiyetlerine, medeni durumlarına, mesleki kıdemlerine, Anadolu lisesinde görev yaptıkları süreye ve branşlarına göre farklılaşmadığı belirlenmiştir. Öğretmenlerin İşe Bağlılık ölçeği sonucunda çıkan puanları, yaş kategorisine göre incelendiğinde; yaş grubu ortalaması arttıkça örgüte duyulan güvenin yükseldiği görülmektedir. Örgütsel güven ve işe bağlılık faktörleri arasındaki korelasyon incelendiğinde örgütsel güven puanları ile işe bağlılık puanları arasında yüksek düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir (r=0,372, p< ,01). Korelasyon varsansı dikkate alındığında; işe bağlılıktaki toplam varsayansın %13’ünün örgütsel güven puanından kaynaklandığı söylenebilir.