Uzak mesafeli evlilik ilişkilerinde fedakarlıktan algılanan doyum ve zararın evlilik doyumu üzerindeki diyadik etkisi

Abstract

Bu çalışmada, ilişkilerini uzak mesafeli olarak sürdüren evli çiftlerin fedakârlık doyumları ve fedakarlıkta algıladıkları zarar ile evlilik doyumları arasındaki ilişki ikili (dyadic) olarak incelenmiştir. Araştırmada uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmaya katılmak için ölçütler belirlenmiş, haftanın en az üç gecesi evinden uzak kalan ve başka bir bölgede ikamet eden bir eşin olduğu, en az 6 aydır uzak mesafeden ilişkilerini sürdüren evli çiftler örnekleme dâhil edilmiştir. Araştırmanın örneklemini 21-49 yaş grubundaki 101 çift (n= 202 birey) oluşturmaktadır. Araştırmada, uzak mesafeli evliliklerde bireylerin fedakârlık doyumlarının ve fedakarlıkta algıladıkları zararın hem kendi evlilik doyumları (aktör etkisi) hem de eşlerinin evlilik doyumları (partner etkisi) üzerindeki etkisi Aktör Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli ile incelenmiştir. Veri toplama aracı olarak, Fedakârlık Doyum Ölçeği, Fedakârlıkta Algılanan Zarar Ölçeği ve Evlilik Yaşamı Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 ve AMOS 21.0 programlarından faydalanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, bireylerin fedakârlık doyumu puanlarının artması kendilerinin (aktör etkisi) ve partnerlerinin (partner etkisi) evlilik doyumlarını arttırmaktadır. Öte yandan bireylerin fedakarlıkta algılanan zarar puanlarının artması ise kendilerinin (aktör etkisi) ve partnerlerinin (partner etkisi) evlilik doyumlarını azaltmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgular, uzak mesafeli evliliklerde çiftlerin fedakârlık doyumları ve fedakarlıkta algılanan zararları ile evlilik doyumları arasında anlamlı aktör ve partner etkilerinin olduğunu göstermiştir. Elde edilen bulgular, ilgili alanyazın bağlamında tartışılmıştır. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda araştırmacılara ve uygulayıcılara önerilerde bulunulmuştur.

In this study, the relationship between the satisfaction of sacrifice and perceived harm in sacrifice and marital satisfaction of married couples are in long-distance relationship was examined as a dyadic. The convenience sampling method was used in the study. The criteria for participating in the study were determined, married couples who stayed away from their home at least three nights a week and had a spouse residing in another region and had been in long-distance relationships for at least 6 months were included in the sample. The sample of the study consisteds of 101 couples (n= 202 individuals) in the 21-49 age group. In the research, the effect of the self-sacrifice behavior of individuals in long-distance marriages on both their own marital satisfaction (actor effect) and their spouses' marital satisfaction (partner effect) was examined by conducting Actor Partner Interdependence Model. The Sacrifice Satisfaction Scale, Perceived Sacrifice Harmfulness Scale and the Marital Life Scale were used as data collection tools. SPSS 22.0 and AMOS 21.0 programs were used in the analysis of the data. According to the results of the research, the increase in the self-sacrifice satisfaction scores of the individuals increases the marital satisfaction of themselves (actor effect) and their partners (partner effect). On the other hand, the increase in the perceived harm in sacrifice scores of individuals reduces their (actor effect) and partners' marital satisfaction (partner effect). The findings of the study showed that there are significant actor and partner effects between partners satisfaction with sacrifice and perceived harm in sacrifice and marital satisfaction in long-distance marriages. The findings were discussed in the context of the relevant literature. In line with the results of the study, recommendations were made both for the researchers and practitioners.