Tip II diyabetik periferik nöropatisi olan hastalarda video tabanlı aerobik egzersiz eğitiminin ağrı, fiziksel uygunluk ve uyku üzerine etkisi

Abstract

Bu çalışma Tip II Diyabetik Periferik Nöropatisi olan hastalarda Video Tabanlı Egzersiz eğitiminin ağrı, fiziksel uygunluk ve uyku üzerine etkilerini araştırmak amacıyla yapıldı. Çalışmada 56 birey rastgele yöntemle Video Tabanlı Egzersiz Eğitimi (VTE) grubu (n=19), Aerobik Egzersiz (AE) grubu (n=19) ve Kontrol Grubu (n=18) olmak üzere 3 gruba ayrıldı. VTE grubuna XBOX 360 Kinect cihazı ile bireysel hareketleri eş zamanlı simüle eden Masa Tenisi, Koşu ve Atletizm, Kabinde Sızıntı oyunları oynatıldı. AE grubu koşu bandında çalıştırıldı. Kontrol grubuna herhangi bir müdahalede bulunulmadı. Eğitim grupları 12 hafta, hafta da 3 kez olacak şekilde toplam 36 seans eğitime alındı. Kontrol grubuna 12 hafta boyunca müdahale edilmedi ve bu gruptaki gönüllü bireylere son değerlendirmeden sonra her iki eğitimden istedikleri biri verildi. Ağrı değerlendirmesi için LANSS ağrı skalası, Nöropatik Ağrı Anketi (NAA) ve McGill Ağrı ölçeği-kısa formu kullanıldı. Fiziksel uygunluk parametreleri için, Jamar el dinamometresi üst ekstremite kas kuvvetini değerlendirmek için; manuel dijital dinamometre alt ekstremite kas kuvvetini değerlendirmek için; otur-uzan testi esnekliği değerlendirmek için; VKİ ve bel-kalça oranını vücut kompozisyonu değerlendirmek için; Berg denge ölçeği ve Y balance testi dengeyi değerlendirmek için; 6 dk yürüme testi ise fonksiyonel fiziksel uygunluğu değerlendirmek için kullanılmıştır. Uyku değerlendirmesi için Pittsburgh Uyku Kalitesi indeksi ve Epworth Uykululuk ölçeği kullanıldı. Ayrıca tüm bireyler, Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalite Ölçeği (WHOQOL-Brief), Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ), Uluslararası Düşme Etkinlik Ölçeği, Fiziksel Aktivite Hoşlanma Ölçeği (FAHÖ) testlerine tabi tutuldu. Ek olarak, Propriosepsiyon için ayak ve diz eklem pozisyon hissi, Duyu için plantar duyu (monoflament) ve Vibrasyon (diyapazon) testi kullanıldı. Çalışma sonucunda VTE ve AE grubunda NAA, McGill Ağrı ölçeği- kısa formu, LANSS ağrı skalasında, 6 dk. Yürüme Testinde, Alt ekstremite kas kuvvetinde, Y balance testinde, Berg Denge ölçeğinde, Ayak Eklemi Pozisyon hissinde, Diz eklemi pozisyon hissinde, Monofilament duyusunda gelişmeler sağlanmıştır (p<0,05). Sadece VTE grubunda Sağ üst ekstremite kas kuvveti, UFAA (MET) değeri ve Vibrasyon duyusu 256 (Hz) ölçümlerinde gelişme sağlanmıştır (p<0,05). Sadece kontrol grubunda Bel-kalça oranında artma, alt ekstremite kas kuvvetinde sadece sol kalça ekstansiyonunda artışı görülmüştür (P<0,05). Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalite Ölçeği (WHOQOL-Bref) verilerinde VTE grubunda Psikolojik sağlıkta azalma, sosyal ilişkilerde artma, AE grubunda Genel sağlıkta artma, Kontrol grubunda sosyal ilişkiler skorunda azalma görülmüştür (p<0,05). Grupların VKİ, Otur-uzan testi, Pittsburgh Uyku Kalitesi indeksi, Epworth Uykululuk ölçeği, UFAA (oturma süresi), Uluslararası Düşme etkinliği ve FAHÖ'deki gelişmeleri benzerdi (P>0,05). Sonuç olarak VTE eğitiminin Ağrı, Fiziksel uygunluk, Fiziksel aktivite, Propriyosepsiyon ve Duyu üzerine önemli gelişmeler görülmüştür. 1. ve 3. Hipotezlerimiz doğrulanmış olup VTE eğitiminin tedavilerde kullanılmasını önermekteyiz.This study was conducted to investigate the effects of Video-Based Exercise training on pain, physical fitness and sleep in patients with Type II Diabetic Peripheral Neuropathy. In the study, 56 individuals were randomly divided into 3 groups as Video Based Exercise Training (VTE) group (n=19), Aerobic Exercise (AE) group (n=19) and Control Group (n=18). Table Tennis, Track&Field and 2000 Leaks games were played to the VTE group, simulating individual movements simultaneously with the XBOX 360 Kinect device. The AE group was run on the treadmill. No intervention was made in the Control Group. Training groups were trained for a total of 36 sessions for 12 weeks, 3 times a week. The Control Group was not intervened for 12 weeks and the volunteers from this group were given one of the two trainings after the final evaluation. The Leeds Assessment of Neuropathic Symptoms and Signs (LANSS), the Neuropathic Pain Questionnaire, and the McGill Pain Scale-short form were used for pain assessment. For physical fitness parameters, Jamar hand dynamometer was used to assess upper extremity muscle strength; manual digital dynamometer was used to view lower extremity muscle strength; the sit and reach test was used to evaluate flexibility; the waist-hip ratio and BMI were used to assess the body composition; the Berg balance scale and Y balance test were used to mark the balance; the 6-minute walk test was used to evaluate functional Physical fitness. Pittsburgh Sleep Quality index (PSQI) and Epworth Sleepiness scale were used for sleep assessment. In addition, all individuals were tested in the concept of the World Health Organization Quality of Life Scale (WHOQOL-Brief), International Physical Activity Questionnaire (IPAQ), Falls Efficacy Scale-International (FES-I), Physical Activity Enjoyment Scale (PACES). Moreover, the foot and knee joint position sense test for proprioception; plantar sense test for sensation (monofilament) and Vibration (diapason) test were used. As a result of the study, in VTE and AE groups improvements were observed in Neuropathic Pain Questionnaire, McGill Pain Scale-short form, LANSS pain scale, 6 min. Walking Test, Lower extremity muscle strength, Y balance test, Berg Balance scale, Foot Joint Position Sense, Knee Joint Position Sense, Monofilament Sense (p<0.05). Right upper extremity muscle strength, International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) (MET) value and Vibration sense 256 (Hz) measurements were improved only in VTE group (p<0.05). There was an increase in waist-hip ratio, and an increase in lower extremity muscle strength only in left hip extension just in the Control Group (P<0.05). In the World Health Organization Quality of Life Scale (WHOQOL-Bref) data, a decrease in psychological health, an increase in social relations in the VTE group; an increase in general health in the AE group, and a decrease in the social relations score in the control group were observed (p<0.05). The improvement of the groups in BMI, Sit and reach test, Pittsburgh Sleep Quality index (PSQI), Epworth Sleepiness scale, International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) (sitting time), Falls Efficacy Scale-International (FES-I) and Physical Activity Enjoyment Scale (PACES) were similar (P>0.05). In conclusion, significant improvements have been seen in VTE training on Pain, Physical fitness, Physical activity, Proprioception and Sensation. Our 1st and 3rd hypotheses have been confirmed and we recommend the use of VTE training in treatments.