Suçluların iadesi

Abstract

Hızlı bir şekilde değişimine tanıklık ettiğimiz dünya şartları, pek çok olay ve durum karşısında evrenselleşmeyi zorunlu kılmaktadır. Suç ve suçlulukla mücadele bakımından ise evrenselleşmenin tabii sonucu, devletlerin birbirleri ile adli iş birliği içerisinde olmalarıdır. Uluslararası anlamda en eski, suç ve suçlulukla mücadele açısından ise belki de en etkin olan adli yardımlaşma türü, suçluların iadesidir. Suçluların cezasız kalmasının önlenmesi amacıyla devletler eskiden beri aralarında suçluların iadesine ilişkin anlaşmalar imzalamaktadırlar. Türkiye'nin de suçluların iadesi kapsamında tarafı olduğu birçok ikili ve çok taraflı anlaşma mevcuttur. Bu anlaşmalardan Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi (SİDAS), hem uluslararası hukuk açısından hem de Türk hukuku açısından iade hukukunun genel çerçevesini oluşturmaktadır. Söz konusu ikili anlaşmalar ve SİDAS kapsamındaki iade hukukuna ilişkin kurallar 6706 sayılı Cezai Konularda Uluslararası Adli İş Birliği Kanunu'nun (CKUAİK) kabulü ile birlikte iç hukukumuzdaki yerini almıştır. Çalışmamızda suçluların iadesi kurumuna dair ilke ve esaslar Cezai Konularda Uluslararası Adli İş Birliği Kanunu ile Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi çerçevesinde incelenecek, ülkemizdeki uygulama şekli ve neticeleri ise tartışmalı yönleriyle birlikte ele alınacaktır.

Swiftly changing circumstances and conditions of the World makes globalization an absolute necessity. In terms of the fight against crime, the natural consequence of globalization is that states are in judicial cooperation with each other. The oldest international and perhaps the most effective type of legal aid in terms of fighting crime and criminality is extradition. In order to ensure the punishment of offenders, states have been signing extradition treaties for a while. Turkey has signed many bilateral and multilateral treaties regarding extradition. European Convention on Extradition, one of the treaties which is signed by Turkey, forms the general framework of extradition law, both in terms of international law and in terms of Turkish law. These bilateral treaties and the rules regarding extradition law under European Convention on Extradition have their place in Turkey's domestic law with the International Judicial Coperation Law on Criminal Matters no. 6706. In this paper, principles of extradition institution will be examined within the framework of the International Judicial Coperation Law on Criminal Matters and the European Convention on Extradition. This paper will further analyze, the practice of these rules in Turkey and their consequences.