Deprem afeti sonrasında konteynerkentte yaşayan evli kadınların yaşadıkları zorluklar ve baş etme kaynaklarının incelenmesi

Abstract

6 Şubat Depremlerinden sonra depremden etkilenen üç milyon afetzede evlerini terk etmek mecburiyetinde kalmış ve geçici barınma alanlarında yaşamaya başlamıştır. Bu araştırmada konteynerkentte yaşama tecrübesi olan evli kadınların yaşadıkları zorluklar ve bu zorluklar ile baş etme kaynakları araştırılmıştır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik desende gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi, amaçlı örnekleme yöntemi ve kar topu tekniği kullanılarak belirlenmiştir. Örneklem 6 Şubat Kahramanmaraş Depremini yaşamış, Hatay ilinde konteynerkentte yaşayan 15 evli kadından oluşturulmuştur. Veri toplama aşamasında araştırmacı tarafından oluşturulan yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları içerik analizi ile analiz edilmiş ve zorluklar, baş etme kaynakları ile beklenti ve öneriler olmak üzere üç temaya ulaşılmıştır. Zorluklar teması mekânsal, psikolojik/duygusal, ekonomik, fiziksel sağlık ile ilgili ve ilişkisel zorluklar olmak üzere beş kategoriye; baş etme kaynakları teması inanç, sosyal etkileşim, duyguların ifade edilmesi, hayal gücü ve yaratıcılık, bilişsel stratejiler ve fizyoloji olmak üzere altı kategoriye; beklenti ve öneriler teması ise kalıcı konut talebi, konteynerkent ile ilgili talepler, işle ilgili talepler ve yardımlarla ilgili talepler olmak üzere dört kategoriye ayrılarak incelenmiştir. Bu araştırmadan elde edilen bulguların bundan sonra gerçekleşecek afet yönetimi sürecinde evli kadınların yaşadıkları zorlukların azaltılmasına ve baş etme kaynaklarının desteklenmesine katkı sunacağı düşünülmekte; afet sonrası sürecin kolaylaştırılmasının mümkün kılınması açısından önemli görülmektedir.

After the earthquakes on February 6th, three million earthquake victims affected by the disaster have been forced to leave their homes and have started living in temporary shelters. This study investigates the challenges faced by married women that lived in container cities and the coping resources they utilized to manage these challenges. The research was conducted using a phenomenological design, which is a qualitative research method. The study sample was determined using purposive sampling and snowball sampling techniques. The sample consisted of 15 married women who had experienced the Kahramanmaraş Earthquake on the 6th of February, 2023 and had been living in container cities in Hatay province. During the data collection phase, a semi-structured interview form developed by the researcher was used. The findings of the study were analyzed through content analysis, and three main themes emerged: challenges, coping resources, and expectations and suggestions. The theme of challenges was categorized into five categories: spatial, psychological/emotional, economic, physical health-related, and relational difficulties. The theme of coping resources was divided into six categories: beliefs, social interaction, emotional expression, imagination and creativity, cognitive strategies, and physiology. The theme of expectations and suggestions was examined in four categories: demand for permanent housing, demands related to the container city, work-related demands, and demands for aid. The findings from this study are considered crucial for facilitating the post-disaster process by reducing the challenges faced by married women and supporting their coping resources in future disaster management efforts.