Üniversite öğrencilerinde travma sonrası büyümenin yordanmasında bağlanma ve bilişsel duygu düzenlemenin rolü

Abstract

Bu araştırmanın temel amacı travma yaşamış üniversite öğrencilerinin bağlanma düzeyleri ile bilişsel duygu düzenleme düzeylerinin travma sonrası büyüme düzeyleri üzerinde yordayıcı rolünü incelemektir. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın deseni ilişkisel tarama modeli olarak belirlenmiştir. Araştırma 563 (350 kadın - 213 erkek) üniversite öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak "Kişisel Bilgi Formu", "Travma Sonrası Büyüme Envanteri", "Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği", "Travma Yaşantılarını Tarama Formu" ve "Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri – Kısa Formu" kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS programı üzerinde gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin travma sonrası büyüme, olumlu ve olumsuz bilişsel duygu düzenleme, anneye, babaya ve arkadaşa bağlanma düzeylerinin cinsiyet değişkeni açısından anlamlı derecede farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacı ile Bağımsız Gruplar T - Testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre travma sonrası büyüme, anneye ve babaya bağlanma ve olumlu ve olumsuz bilişsel duygu düzenleme düzeyleri arasında cinsiyete göre istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık yoktur. Arkadaşa bağlanma düzeyi ise kadın öğrencilerde erkek öğrencilere göre daha yüksektir ve aradaki bu farklılık istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur. Araştırma amacına uygun olarak çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre olumlu ve olumsuz bilişsel duygu düzenleme ve anne, baba ve arkadaşa bağlanma düzeyleri travma sonrası büyümeyi anlamlı bir şekilde yordamaktadır. Olumlu ve olumsuz bilişsel duygu düzenleme ve anne, baba ve arkadaşa bağlanma toplam varyansın %32'sini açıklamaktadır. Anahtar Kelimeler: Travma, Travma Sonrası Büyüme, Bilişsel Duygu Düzenleme, BağlanmaThe main purpose of this research is to examine that the predictive role of the attachment levels and cognitive emotion regulation levels of traumatized university students, on post traumatic growth levels. In the direction of this purpose, the research design is correlational survey modal and it is a quantitative study. The research was conducted with 593 (350 female – 213 male) university students. "Personal Information Form", "Post-Traumatic Growth Scale", "Cognitive Emotion Regulation Strategies Scale", " Traumatic Experiences Attachment Form" and "Inventory of Parent and Peer Attachment-Short Form" were used as data collection tools. Data analysis was conducted using using SPSS program. Independent Groups T-Test were used to determine whether the students' levels of post-traumatic growth, positive and negative cognitive emotion regulation, and attachment to mother, father and friend differed significantly in terms of gender variable. According to the results, there was no statistically significant difference between post-traumatic growth, attachment to mother and father, and levels of positive and negative cognitive emotion regulation by gender. The level of peer attachment was higher in female students than male students, and this difference was found to be statistically significant. Multiple linear regression analysis was used in accordance with the research purpose. As a result of the analysis, it was seen that positive and negative cognitive emotion regulation, and attachment to mother, father and friend significantly predicted post traumatic growth. Fastening with parents and friends with positive and negative cognitive-emotional regulation explains %32 of the total variance. Keywords: Trauma, Posttraumatic Growth, Cognitive Emotion Regulation, Attachment